فرمان امیرالمؤمنین حفظ الله در خصوص جلوگیری از رواج های نا درست
ادامه شرایط حیله شرعی:
۶) هنگام دادن فدیه به فقیر، نیت این باشد که فقیر مالک این پول و اشیاء می گردد.
۷) فقیر به این آگاه باشد، یا شخصی وی را بفهامند که با قبض کردن مال، مالک آن می گردد.
۸) شخصی که فدیه را می گرداند و آنرا به فقیر می دهد، باید دست های خود را از آن دورکند و در دوباره گرفتن از وی، عجله نکند.
۹) گردانندۀ فدیه به فقیر چنین الفاظ را بگوید: این فدیۀ نماز، روزه، قسم یا... فلانی که پسر فلانی است، می باشد، آن را قبول کن، او بگوید: قبول کردم، من مالک آن شدم، سپس دوباره آن را به شخص مذکور هبه کند.
۱۰) حیله کنندگان بعد از دوره از ناراض شدن فقیر خود داری کنند، اگر مال از حیله کنندگان باشد، آنقدر مال را صدقه بدهند که فقیر بر آن خوشحال شود.
۱۱) هرگاه در ماه های حج حیله انجام شود، این در نظر گرفته شود که آنقدر پول یکجا به فقیر داده نشود که حج بر وی فرض شود.
۱۲) اگر متوفی وصیت نکرده باشد، ولیِ وی از مال به رضایت وارثان، هنگامی چیزی به فقیر داده می تواند که در بین وارثان وی غائب و صغیر نباشد و اگر وصیت کرده باشد، پس از سوم حصۀ مال میت داده می تواند، گرچه در بین وارثان، غائب یا یتیم نیز باشد.
